• Update; bedankt en tot ziens!

    BEDANKT EN TOT ZIENS!

    Na bijna 22 jaar stoppen wij met de Witte Brug. Het is een weloverwogen besluit voor ons beiden. Al die jaren hebben wij met heel veel plezier en passie hard gewerkt. We hebben al die jaren een geweldig team gehad, ontzettend gezellige gasten ontvangen, zowel in de zaal als in het restaurant. Dag in dag uit, jaar in en jaar uit, het ging ons nooit vervelen. Natuurlijk zijn er lastige momenten geweest, maar de passie is altijd gebleven. Wij zijn dankbaar voor alle bijzondere momenten die wij met u en met ons personeel mochten delen. Het mooie daarvan is dat, juist omdat het zo bijzonder was, we prachtige herinneringen over houden. Wij weten zeker dat we met een glimlach terugdenken aan 22 jaar de Witte Brug.

    De verkoop van de Witte Brug is erg snel gegaan.  Na een bezichtiging kwam alles in een stroomversnelling, 31 oktober is onze laatste dag. Wilt u nog een keer komen eten, een cadeaubon inwisselen, iets vieren, gewoon een avond genieten? Reserveer uw moment.

    De gezondheid van Natasja is de reden dat we deze keuze maken. Sommigen van u weten dat Natasja al langer lichamelijke klachten heeft. In maart van dit jaar kwam daar een spontane peesscheuring van de knie bij. Nog steeds is ze druk met revalideren. Uiteindelijk komt het lopen waarschijnlijk wel weer goed, maar de horeca is een zwaar beroep en dat is helaas geen goede keuze meer voor Natasja.

    Ruim 20 jaar geleden hebben wij samen heel bewust gekozen voor de Witte Brug en in de loop van al die jaren zijn we samen een eenheid geworden voor de Witte Brug. Dat is onze kracht, misschien ook onze kwetsbaarheid en daarom stoppen we samen. Een groot deel van ons leven samen heeft zich daar afgespeeld, voldoende om een boek te vullen. Wie weet nemen we ooit de tijd al die mooie verhalen op te schrijven en te bundelen in een boek.

    Hoe ons leven er in de toekomst uit gaat zien weten we niet. Beiden gaan we op zoek naar een andere invulling van ons werk en leven, want de Witte Brug was niet alleen ons werk, maar ook een groot deel van ons leven. Zeker is dat we niet samen, op een andere locatie, opnieuw een horeca bedrijf beginnen.

    De nieuwe eigenaren gaan eerst flink verbouwen. De Witte Brug is dus enige tijd gesloten. Wij vertrouwen erop dat Aziz en Zohra er een prachtige locatie van maken met een restaurant waar u een andere keuken kunt proeven. Vanzelfsprekend wensen wij hen heel veel succes en plezier en we hopen dat zij net als wij een fantastische tijd zullen beleven in de Witte Brug. De Witte Brug blijft in ieder geval de Witte Brug.

    Voor nu wederom bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Wij hopen u nog te zien, is het niet bij de Witte Brug, dan wel elders. Het gaat u goed!

    Met gastvrije groet, Rob en Natasja Jakobs

  • UPDATE; HET IS ER TOCH VAN GEKOMEN…

    Het is er toch van gekomen; op veel plaatsen waar u binnen wilt, bent u verplicht een QR code te laten zien en laten controleren. Het leek een cadeautje, helaas met een addertje onder het gras. De ander halve meter verdwijnt per 25 september, maar daar komt iets anders voor in de plaats. U mocht al uit eten, naar een café, naar een wedstrijd, dat mag u nog steeds, maar nu uitsluitend met een coronapas.

    Tijdelijk, zeggen ze in Den Haag. Wij zijn benieuwd hoe tijdelijk dit uiteindelijk wordt. In het buitenland zien we steeds meer verplichtingen om inwoners te vaccineren. Bij bepaalde bedrijven, overheden, zorginstellingen. Als we daar naar kijken valt het in Nederland nog mee, maar leuk is het niet.

    Misschien went het. Mogelijk weten we over een paar jaar niet beter dan dat we overal waar we binnen willen, eerst een QR code moeten scannen. Er zijn meer bijzondere dingen ingevoerd die ooit onvoorspelbaar leken en op veel weerstand stuitten bij hun invoering. Geen vloeistoffen meer meenemen in de handbagage, niet meer binnen roken, het gebruik van de mobiele telefoon ….

    HOE GAAT U HIERMEE OM?

    Hoe gaat u hier mee om? Hoe gaat de jongere generatie hier mee om? Zij mogen naar een discotheek, mits ze een QR code hebben en om 24.00 uur weer buiten staan. Want de horeca moet nog steeds om 24.00 uur leeg zijn. Gaan al die jongeren zich aanpassen door met QR code om 20.00 de disco binnen te stappen, zodat ze toch nog een paar uur waar hebben voor het entree kaartje en QR code? Of kiezen ze eieren voor hun geld en zoeken ze elkaar thuis op, waar niemand moeilijk doet over een vaccinatiebewijs en sluitingstijd. Thuis is ook een gezellige plek, waar de drank en snacks goedkoper zijn, niemand controleert of ze wel binnen mogen en ze kunnen blijven tot ze moe worden, zelfs na 24.00 uur.

    Geldt dit ook voor de ouderen onder ons? Zij kunnen hun feestje ook thuis vieren, zonder controles en eindtijd. Er zijn al veel feesten uitgesteld, met deze maatregelen wordt het niet aantrekkelijker de horeca op te zoeken. Hoe lang wilt u uw feest nog uitstellen, komt er uiteindelijk van uitstel afstel of zoekt u een alternatief in de vorm van een vakantie met uw gezin of feest thuis?

    Natuurlijk hopen wij dat u de horeca blijft bezoeken! Want wij doen ons werk graag, bezorgen u het liefst een fijne dag of avond in onze zaal of restaurant. Wij nemen u graag het werk van een etentje, feest of bijeenkomst uit handen.

    WAT KUNNEN WE VERWACHTEN VAN HET CORONAVIRUS?

    Wordt het, net als griep, een jaarlijks terugkerend epidemie. De meeste mensen hebben er weinig last van, de kwetsbaren krijgen elk jaar opnieuw een extra prik. Daar is best mee te leven, zou u denken.

    Misschien verdwijnt corona volledig, lukt het ons wereldwijd dit nare virus uit te roeien. Haast niet voor te stellen, maar niet onmogelijk.

    Of er wordt een fantastisch nieuw medicijn ontdekt, waardoor we wel besmet, maar niet ziek worden, ook een optie waar mee te leven valt.

    Een andere mogelijkheid is dat het virus in bepaalde delen van de wereld ingedamd is met behulp van vaccinatie, testen, bron- en contact onderzoek, lokale maatregelen bij een opleving. Dan blijven we af en toe te maken hebben met lokale lockdowns en thuisisolaties. De (reis)wereld wordt dan kleiner, want landen waar het virus niet onder controle is, kunnen we niet meer bezoeken.

    Hiermee lopen we evengoed het risico dat het virus in bepaalde landen vrij spel blijft houden en dus kan muteren. Als het gemuteerd terug naar Nederland komt beginnen we weer van voren af aan. Misschien zijn we snel genoeg met een nieuw of aangepast vaccin tegen een nieuwe mutant, maar we kunnen net zo goed te laat zijn.

    Het kan dus eigenlijk nog alle kanten op. Fijn dat we afscheid mogen nemen van de anderhalve meter, maar mogelijk is dat net zo tijdelijk als de QR code om binnen te mogen.

    GENIET Geniet van het mooie weer, uw vrije tijd, vrienden en familie. Wees lief voor elkaar en gun elkaar het beste. Maak er een mooie zondag van samen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen.

  • Update; een kaartje regelen om binnen te mogen…

    A

    UPDATE; EEN KAARTJE REGELEN OM BINNEN TE MOGEN…

    Demissionair minister de Jonge overweegt om voor iedereen een coronatoegangsbewijs te verplichten bij het bezoeken van de horeca, evenementen, sportwedstrijden, kunst en cultuur.

    Als het demissionair kabinet dit inderdaad besluit, gaat de maatregel al in op 25 september.

    Volgens de minister zorgt een groep mensen zonder immuniteit voor een risico in het najaar.

    Het is geen heel grote groep, maar dit aantal kan er toch voor zorgen dat de zorg in het najaar opnieuw overspoeld wordt met ernstig zieke corona patiënten.

    De minister vindt het coronatoegangsbewijs een goed alternatief voor de anderhalve meter afstand. En hij denkt hiermee een te hoge druk op de zorg of beperkende maatregelen voor iedereen te kunnen voorkomen. De rek is eruit in de zorg en in de samenleving, aldus minister de Jonge.

    Maar hoe zit het dan met de rek in sportwedstrijden, horeca, evenementen, kunst en cultuur? Is daar voldoende rek, om van elke bezoeker een vaccinatiebewijs te bekijken? Wij kunnen natuurlijk alleen voor onszelf spreken, maar bij ons is de rek er ook wel zo’n beetje uit na  de verplichte sluitingen en beperkende maatregelen. Hoe ziet u het voor zich als u bij een bezoek aan ons restaurant een bewijs van “goed gedrag” moet laten zien? Hoe voelt het voor ons om gasten te controleren op een coronatoegangsbewijs? Niet prettig, wij vragen om informatie waar we in feite niks mee te maken hebben. Ondanks dat wij hopen dat zoveel mogelijk mensen zich laten vaccineren, blijft het een eigen keuze, vinden wij. Ook een keuze die iemand niet verplicht hoeft te delen met een willekeurig persoon die bij de deur staat. Ik vond de triage vragen al vervelend, iedereen te vragen of ze corona gerelateerde klachten hebben. Het past niet bij mijn gevoel van gastvrijheid dat ik iemand uitsluitend de toegang mag bieden als ze een bepaalde gezondheidsverklaring kunnen laten zien. Vooral niet in een restaurant waar u voornamelijk zit, met voldoende ruimte en ventilatie.

    In de zaal met een feest bijvoorbeeld kunnen wij ons er nog iets bij voorstellen. Vooral als het gaat om een feest met veel mensen die zich voortdurend verplaatsten. De meeste feesten bij ons zijn echter niet zo heel groot. Maar even goed lopen we dan wel tegen wat obstakels aan. We hebben bijvoorbeeld een extra collega nodig om bij de deur de toegangsbewijzen te controleren. Hoe lang moet deze collega er blijven staan, een uur, de hele avond? Want iemand die, met een goede reden, wat later komt kan eventueel zonder controle binnen lopen. En wat als een genodigde niet over het juiste entree bewijs beschikt? Dat wordt hoe dan ook een vervelende situatie aan de deur, de gast is tenslotte uitgenodigd en de gastheer/vrouw betaald voor hem of haar. Hoe is dat dan bij een vergadering of bijeenkomst van bijvoorbeeld 20 personen? Ook allemaal een coronatoegangsbewijs regelen en laten controleren? Zijn onze gasten, maar ook de genodigden van onze gasten, bereid om een toegangsbewijs te regelen voor een avondje uit, feest of vergadering?

    De regels lijken ook wel een heel eind verdwenen, waar voelt u ze nog? In de supermarkt, tijdens het sporten, winkelen, dagje uit? Behalve dat u misschien wat vaker iets moet reserveren, merkt u er nog iets van? Is er nog iets dat u laat in verband met de beperkende maatregelen?

    Wij hopen dat ons demissionair kabinet er nog eens goed over na denkt voor ze deze maatregel in een nieuwe wet gieten. Mogelijk kunnen ze wat meer tempo maken met de formatie, er lijkt absoluut geen haast te zijn. Bijna een half jaar geleden hebben wij onze stem uitgebracht, we merken er nog weinig van, alles wordt besproken achter gesloten deuren. Ze willen niet met elkaar of niet zonder elkaar, maar vergeten hierdoor waar het om draait; het besturen van Nederland. Geen partijbelang of eigen belang, maar landsbelang.

    GENIET

    Geniet van het mooie weer, uw vrije tijd, vrienden en familie. Wees lief voor elkaar en gun elkaar het beste. Maak er een mooie zondag van samen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen.

  • Update; een nieuwe generatie…

    UPDATE; NIEUWE GENERATIE…

    RITME

    Na een vakantie is het dagelijks ritme altijd snel gevonden. Zonder er bij stil te staan glijden we als vanzelf in het leven van alledag, de routine van voor de vakantie. Hoe vaak horen we na een vakantie; “dat moeten we blijven doen, dit nemen we mee naar huis en houden we erin”. Meestal blijft dit bij een goed voornemen. Herkenbaar? Voor ons niet zo, al begrijpen we goed hoe dat voor iemand anders kan zijn. Hoe fantastisch onze vakanties ook zijn, dat is ons dagelijks leven vaak ook. Anders, drukker, maar ook vertrouwd. Dus na onze vakantie was het opnieuw zo fijn om ons restaurant gevuld te zien. Drukke avonden met gezellige gasten. Hard werken met fijne collega’s. Dat is ook thuiskomen, eigenlijk zonder weggeweest te zijn. Wat mogen wij ons dan gelukkig prijzen met zo’n leuke job.

    PERSCONFERENTIE

    Het is alweer een week geleden, maar er was een persconferentie. Mooi vooruitzicht voor het onderwijs, veel studenten mogen eindelijk naar school in het nieuwe schooljaar. Vanaf 20 september geldt de 1,5 meter afstand niet meer, mits de situatie het toelaat.

    Een mooi vooruitzicht voor de meesten van ons, genomen met veel onzekerheid over hoe corona zich ontwikkeld na de vakantie en in het najaar. Toch is al wel duidelijk dat discotheken en nachtclubs dicht blijven. Ontzettend zuur voor deze branche, anderhalf jaar corona en nog geen enkel perspectief. Wat ze ook bedenken, voorstellen, uitproberen, het doet er niet toe, zij blijven dicht. In het buitenland maken ze gebruik van de fieldlabs uit Nederland om festivals te organiseren, maar de organisatoren die hebben laten zien hoe het veilig kan, mogen nu niets. Zo triest.

    Wat dat voor ons betekent? Geen idee. Moeten wij nog steeds om 24.00 uur leeg zijn? Komen de feesten weer terug in onze zaal? Vooralsnog gebruiken wij de zaal amper, er is nog weinig animo voor het geven van een feest. Gelukkig informeren er wel steeds meer mensen naar de mogelijkheden, soms onder voorwaarden van de regels die te zijner tijd gelden. Het blijft onzeker, maar wie weet, hebben we dit najaar ook voor onze zaal een enigszins gevulde agenda.

    TROTS

    Echt wel, op ons team. Stuk voor stuk jonge mensen, zonder ervaring, maar met zoveel enthousiasme. We zien hoe hard ze werken, hoe ze hun best doen, hoe graag ze het “goed” willen doen. En wij zijn trots op al die jonge mensen die zich zo inzetten om een ander een fijne avond te bezorgen. Wij zijn blij met ons team, het is bijzonder om in deze tijd een team (bijna) compleet te hebben.

    NIEUWE GENERATIE

    U hoort ook over de te korten op de arbeidsmarkt. In bijna elke branche zijn er inmiddels te weinig mensen te vinden. Voor de horeca geldt dat ook en dat gaat voorlopig niet veranderen. Tijdens de verplichte sluitingen, zijn veel horecakrachten de horeca uit gegaan. Soms, of misschien vaak,  noodgedwongen. Die mensen hebben veelal een functie elders, buiten de horeca, gevonden. Heel jammer voor ons, maar vaak bevalt dat verrassend goed. Wie in de flow van de horeca zit, weet niet wat hij/zij mist. Eenmaal eruit, ervaart iemand hoe een baan buiten de horeca is, zo ook zijn of haar gezin. In eens is er in het weekend of ’s avonds tijd voor andere dingen. De kok of ober kan zomaar wel mee naar een verjaardag of bij een (sport) vereniging. Een heel gezin heeft ineens andere mogelijkheden. Voor de echte horeca vakmensen begint het echt wel een keer te kriebelen, dan willen ze terug naar het prachtige vak in de horeca. Maar wat vindt het gezin hiervan? Zolang de banen voor het oprapen liggen en het gemis naar de horeca een beetje onder controle te houden is, blijven we te korten houden aan vakkrachten in de horeca. Onze hoop is gevestigd op een nieuwe generatie die de charme van werken in de horeca ontdekt. Daarnaast ligt de taak van opleiden voorlopig bij ons. Het is aan ons jonge mensen te leren, te begeleiden en te laten zien wat een prachtig vak horeca is.

    GENIET

    Geniet van de zomer, het mooie weer en uw vrije tijd. Wij hopen dat u zoveel mogelijk in Nederland vakantie viert, de horeca bezoekt, aan de ondernemers denkt. Blijf voorzichtig, neem uw verantwoording, corona is niet weg en wij willen heel graag de rest van het jaar open blijven. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen.

  • Update; onze vakantie zit er op…

    UPDATE; ONZE VAKANTIE ZIT EROP…

    VAKANTIE

    Wij hebben een heerlijke vakantie gehad. We zijn thuis gebleven, niks geboekt, wel veel gedaan. Een aantal bezoekjes gepland waar we normaal niet zo snel aan toe komen, vrienden en familie bezocht, lekker uit eten, beetje geklust bij onze zoon. Zo van alles wat en natuurlijk 3 x per week fysiotherapie en elke dag oefenen en oefenen. Vakantie of niet, dat gaat gewoon door.

    Na twee weken zijn we weer begonnen, wat moet er altijd veel gebeuren na zo’n vakantie. We zijn maar twee weken gesloten, maar toch moet alles weer aangezwengeld worden. Rooster checken, bestellingen, mice en place, alles opfrissen, kaart aanpassen, het terras schoonmaken. Tja, daar zijn we dan zo maar twee dagen druk mee. Maar dan staat het ook weer, zijn we er klaar voor en kunnen we genieten van een goed gevuld restaurant. U bent van harte welkom.

    LE SABLE

    Eén ervaring pak ik er even uit om wat meer over te vertellen, omdat het zo bijzonder is. In al die jaren dat we samen de Witte Brug runnen, hebben we al veel personeel zien komen en gaan. Soms blijft personeel lang bij ons en soms wat korter. Sommigen medewerkers hebben we echt zien opgroeien en volwassen zien worden. Meestal blijven we elkaar wel volgen, dat kan nu ook makkelijk dankzij de digitale wereld met smartphones en social media. Leuk om te zien hoe het al die (oud) medewerkers vergaat. Soms leert iemand (onder andere) bij ons het vak en begint vervolgens voor zichzelf. Zo ook Chiel, als 15 jarige begon hij bij ons aan de afwas. Met grote ambities stond hij al snel in de keuken. Daar ontdekte hij zijn passie en zijn talent; koken. En nu, ruim 11 jaar later opent hij zijn eigen restaurant, samen met zijn vriendin Laura. Rob en ik zijn natuurlijk een avond gaan dineren bij Chiel en Laura. Wat een belevenis! Samen hebben zij iets prachtigs neer gezet. Van het begin tot het eind klopt alles; de ontvangst, de amuses, het diner, de wijn, de ambiance, de koffie na afloop in de lounge, echt top. Geweldig om te zien wat zij er samen hebben neergezet en hoe zij beiden lopen te stralen in hun eigen restaurant. Heel lang hoeven zij niet op een ster te wachten, die gaat er komen. Onthoud de naam; Le Sable in Veldhoven, daar gaat u meer van horen.

    BABYBOOM

    Nog even over alle medewerkers die wij in de loop van de tijd in dienst gehad hebben, blijft leuk. Omdat we vooral veel jonge mensen in dienst hebben (gehad), zien we ze vaak echt groeien. Van puber naar jong volwassenen, het is een periode waarin ze gevormd worden, de wereld ontdekken. Wij spelen daar een rol in en dat is ontzettend leuk. Er zijn al stelletjes ontstaan en de eerste “Witte Brug” baby is jaren geleden al geboren. Nu is er een ware babyboom op komst. Het lijkt wel of de coronacrisis ook tot gezinsuitbreiding heeft geleid. Toch iets positiefs. Momenteel zijn er 3 oud medewerkers zwanger van hun eerste kindje en de vierde is pas bevallen. Dit is zo mooi om mee te maken. Natuurlijk spreken we elkaar niet wekelijks, maar we volgen elkaar wel en dan zijn dit natuurlijk wel momenten met een gouden randje.

    JONG GELEERD

    Momenteel hebben we een heel jong team. Toen we in juni eindelijk open mochten hadden wij nog 2 ervaren krachten in de bediening. De rest had nog weinig ervaring door de verplichte sluitingen, ook al waren ze al langer bij ons. Gelukkig reageerden er veel jonge mensen op onze vacatures, we hebben de lege plekken gelukkig kunnen vullen. Natuurlijk moeten zij nog veel leren en dat heeft tijd nodig. Horeca is een vak en leer je vooral door te doen. Het zijn stuk voor stuk enthousiaste mensen die graag willen en hun best doen. Wij doen op onze beurt ons best hen zo goed mogelijk te begeleiden en te leren. Fijn dat de “jeugd” zo enthousiast is. Geef hen, net als wij, de kans te leren, want zij zijn de toekomst als u uit eten wilt blijven gaan.

    GENIET

    Geniet van de zomer, het mooie weer en uw vrije tijd. Wij hopen dat u zoveel mogelijk in Nederland vakantie viert, de horeca bezoekt, aan de ondernemers denkt. Blijf voorzichtig, neem uw verantwoording, corona is niet weg en wij willen heel graag de rest van het jaar open blijven.

    Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot na onze vakantie!

  • Update; wat een week…

    UPDATE; WAT EEN WEEK…

    HOE VEILIG ZIJN WIJ?

    Dat was de titel van vorige week. Nooit verwacht dat dit een week later een letterlijke vraag zou zijn. Wat een week, wat een water en we zijn er nog niet. Als waterland dachten we beschermd te zijn, maar dit is zoveel water. Wat hebben wij te doen met al die mensen die hun huis onder water zien staan, moeten evacueren, niet wetend wanneer ze terug mogen en wat ze dan aantreffen. En de ondernemers, die na een coronacrisis weer een beetje vooruit konden, bezig waren met herstellen van een ongekende crisis en die nu letterlijk onder water staan. Vreselijk, niet voor te stellen en machteloos. Tja, daar worden wij stil van. Het duurde even voor de ernst en de werkelijkheid doordrong. En toen wij beseften wat er gebeurde, zagen we dat het bij onze buren nog veel erger was. Zo triest. Voor iedereen die geraakt wordt door al dat water; veel sterkte, we leven mee.

    WAAROM?

    Voor het eerst sinds corona uitbrak, hebben wij van dichtbij te maken gehad met besmettingen. Al die tijd is dat ons bespaard gebleven, maar afgelopen week, waren ook wij de klos. Eén van onze medewerkers had een feestje, met testen voor toegang. Goed geregeld, er werd gecontroleerd, de groep was niet heel groot. En toch glipte er iemand binnen met een gekopieerde QR code. Deze persoon besmet 1/3 van de bezoekers, waaronder een medewerkster van ons. Wij hebben een hecht team en verschillende medewerkers zien elkaar ook buiten het werk om. Dus nu was het voor ons direct een puzzel. Wie had met wie contact gehad, wie had wanneer gewerkt. Wie moesten er getest worden. Gelukkig bleken wij naast een hecht team, ook een verantwoordelijk team te hebben. Ieder nam zijn verantwoording en handelde hierna. Donderdag hebben we voor de zekerheid ons restaurant gesloten gehouden, de reserveringen afgebeld, omdat we nog niet alle testuitslagen hadden. Vrijdag konden we met een gerust hart de deur weer openen. Zo snel kan het dus gaan, 1 persoon sjoemelt met de regels, gevolg veel mensen besmet, extra kosten voor het testen en een dag sluiten om geen risico te lopen. Onze gasten zijn niet in gevaar geweest, maar wij zelf wel. Het klinkt misschien vreemd, maar ik was zo boos. Een inschattingsfout van ons kabinet en het misbruik van 1 persoon, wat een gedoe gaf dat. We kunnen zelf nog zo voorzichtig zijn, hier kunnen we niet tegenop.

    Het aantal besmettingen stijgt door, de ziekenhuisopnames vallen gelukkig nog mee. Zonder risico is het niet. Juist veel jonge mensen houden langdurig klachten, longcovid. De jongeren worden in eerste instantie misschien minder ziek, maar kunnen wel degelijk blijvende schade ontwikkelen. Dit willen we toch niet.

    VAKANTIE

    Wij sluiten de Witte Brug even voor een vakantie. Dankzij u hebben wij ook gedurende beide lockdowns door kunnen werken. Het was hard werken, anders dan we gewend waren en niet zoals we dat het liefste doen. Ons team heeft zich er goed doorheen geslagen en heeft nu behoefte aan en recht op vakantie. Vanaf maandag 19 juli tot en met woensdag 4 augustus zijn wij even uitrusten, opladen, genieten van Nederland. Wij zien u graag vanaf 5 augustus weer in ons restaurant of lekker op het terras. Wij checken regelmatig onze mail, dus mocht iets niet kunnen wachten, stuur gerust een berichtje.

    GENIET

    Geniet van de zomer, het mooie weer en uw vrije tijd. Wij hopen dat u zoveel mogelijk in Nederland vakantie viert, de horeca bezoekt, aan de ondernemers denkt. Blijf voorzichtig, neem uw verantwoording, corona is niet weg en wij willen heel graag de rest van het jaar open blijven.

    Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot na onze vakantie!

  • Update; Hoe veilig zijn wij?…

    UPDATE; HOE VEILIG ZIJN WIJ?…

    PRACHTIG RESULTAAT

    Vorige week was er geen update. We werden even opgeslokt door de werkzaamheden bij onze zoon. Af en toe meld ik daar ook wat over, hij is tenslotte een groot onderdeel van ons dagelijks leven. Als personal trainer, volledig voor zichzelf begonnen in februari 2020 heeft ook hij twee verplichte sluitingen achter de rug. Niet echt een vloeiende start van een eigen onderneming. Toch heeft het corona jaar hem ook iets moois gebracht; een eigen studio. Om een lang verhaal kort te maken, 1 juli kreeg hij de sleutel van zijn eigen ruimte in Mill. Daar is een week heel hard gewerkt door vrienden en familie met een prachtig resultaat zoals u op de foto kunt zien. Natuurlijk zijn wij er ook geweest om te helpen. Rob is een man met twee rechter handen en heeft dus vooral geklust; vloeren gelegd, gaten geboord en keuken geplaatst. En, zoals bij de Witte Brug ook vaak het geval is, heb ik dat gedaan wat u niet ziet. Maar als ik het niet doe, gaat het u opvallen. (Dat betekent dus de administratie, boekhouding, regelgeving, aankleding en decoratie.) Natuurlijk moet er nog één en ander gedaan worden, maar nu de apparatuur geleverd is kan hij alvast aan de slag. Een prachtige ruimte waar zijn klanten onder professionele begeleiding en met persoonlijke coaching komen trainen en sporten. Want hoe belangrijk gezondheid is hebben we het afgelopen jaar zeker ervaren. Wilt u meer weten? Neem gerust een kijkje op zijn site www.dolfpt.nl of maak vrijblijvend een afspraak voor een kennismakingsgesprek.

    OP GEVOEL

    Dat was dus even de uitleg voor het ontbreken van een update op zondag 4 juli. Nu deze week. Tja, wat een week, wat gebeurde er allemaal. Soms zijn er dingen die we beter niet kunnen vertellen, maar aan de andere kant, waarom eigenlijk niet? Dus dan toch. Kunt u zich voorstellen dat er gasten zijn die denken te weten wat bij ons wel en niet mag of moet? Die zijn er, die vertellen ons in volle overtuiging dat bepaalde regels niet meer gelden of juist wel. Wij gaan hierover niet in discussie. Wij doen dat waarvan wij volgens de RIVM en onze brancheverenging toe verplicht zijn, of geadviseerd worden. Daarnaast doen wij veel op gevoel, als het niet goed voelt en het mag wel, doen we het niet totdat het wel goed voelt. Wij houden ons aan de regels en hopen dat u dat ook doet, niet allen bij ons, ook op andere plaatsen.

    ZORGEN

    Wij horen ook de verhalen over uitgaansgelegenheden waar de regels niet zo nauw worden genomen en/of nageleefd. Zo jammer. Wij begrijpen dat iedereen het uitgaan gemist heeft, wij begrijpen ook de ondernemer die al die tijd verplicht gesloten was. Wat wij niet begrijpen zijn de gasten die er alles aan doen om die regels die nu nog gelden te omzeilen en de ondernemers die niet de moeite nemen om te controleren, op te treden, en te handhaven. “De Horeca” had een grote mond toen iedereen in de parken zat; “dat kunnen wij beter, gooi de terrassen open”. Op de terrassen was het misschien nog te overzien en te controleren, maar binnen, waar alles voelt als vanouds… dat is een ander verhaal. Dat valt niet mee en is een hele verantwoording.

    Niet alleen tijdens het uitgaan, maar ook in het dagelijks leven van u en ons, zien we het verslappen. Ik krijg zomaar af en toe een hand, een knuffel, iemand zit of staat plotseling wel heel dicht bij. Lieve mensen, we zijn er nog niet. De anderhalve meter afstand moeten we nog steeds houden. Corona is een pandemie, dat betekent dat de hele wereld er last van heeft. Hier ging het de goede kant op, maar elders nog lang niet. Wij hebben inmiddels de luxe van voldoende vaccins voor iedereen die dat wilt. Dat is lang nog niet overal zo. Toch denken we weer overal op vakantie te kunnen, geen afstand meer te hoeven houden, quarantaine over te kunnen slaan.

    PERSONFERENTIE

    Dit verhaal schreef ik donderdag, ik wist nog niks over een nieuwe persconferentie. Ik deelde mijn zorgen over het toenemen van het aantal besmettingen een de reactie hierop van ons kabinet. Nu is het zaterdag en kan ik een deel herschrijven, zo snel werd besloten dat de horeca opnieuw aan banden wordt gelegd. In dit geval zijn de beperkingen voor ons te overzien, maar het doet wel wat met ons en onze gasten. Waarschijnlijk niet voor het restaurant, maar wel voor de zaal. De gevolgen zijn er al voor ons, de agenda voor de zaal is behoorlijk leeg. Het eerste feest wat voor deze zomer geboekt stond is al geannuleerd, slechts één dag na de persconferentie. Durft u al een feest te boeken? Met het risico dat u verplicht moet blijven zitten, anderhalve meter afstand moet houden of zelfs moet testen voor toegang en/of een negatieve pcr test moet overhandigen. Waarschijnlijk wacht u dan liever nog wat langer tot alles weer “normaal” is.

    Erg jammer dat de het weer “de horeca” is. Alles wat met eten en drinken te maken heeft wordt wederom op één hoop gegooid. Hoewel er tijdens de tweede lockdown onderscheid gemaakt werd tussen de natte horeca en eetgelegenheden, verdween datzelfde onderscheid net zo snel toen er versoepeld ging worden en was met de heropening van enige scheiding al geen sprake meer. Ook nu is er geen onderscheid.

    In verband met de Britse variant bleef Nederland weken langer op slot, voor de zekerheid, men verwachtte dat die variant snel om zich heen zou grijpen. Dat bleek gelukkig mee te vallen. Hoe kan het dan dat ze zich zo verkijken op de Delta variant? Zonder naar Israël of Groot Brittannië te kijken versoepelde ons kabinet super snel, stap 4 en 5 zelfs tegelijk. De minister maakt notabene reclame voor “dansen met Janssen”, bedacht een systeem (testen voor toegang en QR codes) dat niet werkte en fraudegevoelig was. Op datzelfde moment werden de regels op andere plaatsen in de wereld juist weer strenger in verband met de Delta variant, ondanks een hogere vaccinatiegraad dan bij ons. Hebben we dan niets geleerd van vorige zomer of andere landen?

    Het voelt wel wat makkelijk om opnieuw alles bij de horeca te leggen. Thuis mag u doen wat u wilt, een kunt op vakantie en terugkomen, er wordt amper gecontroleerd. Heeft u een inentingsbewijs, een negatieve pcr test, gaat u, zo nodig, in quarantaine, niemand die dat checkt. Behalve een aantal luchtvaartmaatschappijen. Er komen bussen met besmette vakantiegangers terug naar huis, maar dat moet kunnen, want iedereen is toe aan vakantie en de economie moet draaien. Wat is er mis met vakantie in eigen land? Als Europa dat gezamenlijk afspreekt en iedereen blijft een zomer in zijn eigen land, viert vakantie in eigen land, zijn we dan niet beter af?

    Maar weet u waar wij ons zorgen over maken? Als de besmettingen doorstijgen zoals de afgelopen week, wie krijgt er dan verdere beperkingen opgelegd of zelfs weer een sluiting? Precies de horeca!

    DRIEMAAL SCHEEPSRECHT

    Twee keer moesten we sluiten, twee keer moesten we opnieuw starten, twee keer gingen we er met heel veel energie, positiviteit, creativiteit, en optimisme tegenaan. Of we dit een derde keer kunnen…

    Voor ons is het moeilijk te zien wat er nu gebeurt, hoe makkelijk de horeca beperkt wordt. Nog triester is het voor de discotheken, nachtclubs en evenementorganisatoren, zij zijn amper open en moeten al weer sluiten. Dat is echt te verdrietig.

    Behalve een jaar overleven, is het bedrijfsmatig een jaar stilstaan of misschien zelfs achteruitgang. Ruim een jaar was er geen ruimte voor groei, investeringen, pensioenopbouw. In dit geval is drie maal geen scheepsrecht, maar een ramp. Dus alstublieft, doe niet of corona al weg is, denk niet ik ben gevaccineerd, dus mij kan niks gebeuren. Zolang het virus rond gaat in andere delen van de wereld, zijn wij net zo min veilig. Een vaccin beschermd u tegen ernstig ziek worden, niet tegen besmet raken en andere besmetten. Door te denken dat we er al zijn, zijn we kwetsbaarder dan ooit.

    TOT VOLGENDE WEEK

    Wij zijn dolgelukkig dat we open zijn, maar blijven voorzichtig. We zijn ons bewust van onze vrijheid, maar ook van onze kwetsbaarheid. Dus help ons open te blijven door te genieten van onze gastvrijheid, maar ook door, zo nodig, uw eigen verantwoording te nemen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot volgende week!

  • Update; we zien uw glimlach weer…

    UPDATE; WE ZIEN UW GLIMLACH WEER…

    NAAMGENOOT

    Rob heeft de afgelopen week iets bijzonders mee gemaakt. Hij heeft voor het eerst in zijn leven een naamgenoot ontmoet; iemand met exact dezelfde voor- en achternaam als hij zelf. Een wat ouder echtpaar kwam heerlijk dineren in ons restaurant. Ze logeerden voor vakantie op een camping in Sint Anthonis. Een echtpaar met een bepaalde charme, u weet wel, bij de tijd, geïnteresseerd, enthousiast en lief. Een gezellig stel om de avond mee door te brengen. Toevallig kwam de naam ter sprake tijdens een later telefoontje in verband met een nieuwe reservering. En zat het weekend het echtpaar opnieuw bij ons aan tafel. Rob Jacobs, met een c dat wel. Ook voor deze meneer was het de eerste keer in zijn leven dat hij iemand ontmoette met dezelfde naam. Hij moest echter wel iets bekennen: “Ik heet eigenlijk Robbie”. Mijn Rob schoot in de lach, “Ik ook” zei hij. Toen kon de avond niet meer stuk. Bijzonder toch? Heeft u dit wel eens meegemaakt; iemand daadwerkelijk ontmoeten met dezelfde voor- en achternaam als u zelf?

    EEN NIEUWE KOFFIE

    Vrijdag zijn Rob en ik koffie gaan proeven. We hebben al jaren dezelfde koffie, naar alle tevredenheid overigens. Soms lopen de dingen zo en is het tijd voor andere koffie, dat moment was voor ons nu. Dus koffie proeven. Samen bezochten we koffieleverancier Nici in Mill. Een echt familiebedrijf, dat voel je. Randy, één van de broers vertelde een prachtig verhaal over de populaire koffie die op dat moment bereid werd door Jeremy, zijn broer. Een blend samengesteld uit koffiesoorten die afkomstig zijn van verschillende landen in Zuid-Amerika, perfect voor na een diner, aldus Randy. De koffie was gezet en het moment van proeven was daar. Rob en ik proefde voorzichtig aan de nog hete koffie. De geur viel mij een beetje tegen, proeven dan maar, hm nee, niet echt lekker. Nog wat slokjes, soms verandert dan de beleving en smaak, maar nee, deze ging het niet worden. Vervelend om na een uitgebreid betoog te moeten zeggen dat deze smaak niet de onze is. Wij vonden de koffie beide niet lekker. Er zat iets scherps aan, wij houden van een volle, ronde smaak. Gelukkig kwamen we om te proeven en is smaak iets persoonlijks, dus de tweede kop koffie van een andere boon werd gezet. Dit was andere koffie, deze koffie rook lekker en rolde zo’n beetje over de tong. Dit was koffie die wij graag drinken en natuurlijk aan onze gasten willen serveren. Wij kozen voor de Exclusivo. Iets wat wij zelf graag eten of drinken, delen we graag met u. Dus heel binnenkort drinkt u bij ons een smaakvolle koffie van Nici uit Mill.

    VAKANTIE, EEN RECHT OF NIET?

    Tja, er gebeurde van alles deze week. Nederland gaat weer open en dat merken wij gelukkig ook. We krijgen weer telefoon met aanvragen voor feestjes, zo leuk. Dat was zo lang niet mogelijk, maar met alle versoepelingen komt ook daar ruimte. Eén van die telefoontjes was minder aangenaam, die zijn er ook. Een heer vroeg naar een bepaalde datum en of hij op die dag een klein feestje kon vieren bij ons. Rob legde rustig uit dat het op die dag niet ging lukken, omdat deze dag in onze vakantie viel. Rob verschoot van kleur toen hij het antwoord van de heer in kwestie hoorde; “Ik dacht dat jullie wel genoeg vakantie hadden gehad.” Rob wist een moment niks te zeggen en besloot toen heel wijs om maar niks te zeggen. Maar pijn doet het wel. Wij zijn tot twee keer toe een aantal maanden verplicht gesloten geweest. Op last van onze regering voor de gezondheid van alle iedereen. Dat wil niet zeggen dat wij al die tijd vakantie gevierd hebben. In tegendeel, wij hebben keihard gewerkt om ons hoofd boven water te houden, om met alle creativiteit en inzet die we konden vinden te blijven koken en u te blijven voorzien van een smaakvolle maaltijd. Om met veel doorzettingsvermogen te blijven geloven in een goede afloop en te zorgen dat alle salarissen en rekeningen betaald konden worden. Maar er zijn dus werkelijk waar mensen die denken dat als je bedrijf, waar je al meer dan 22 jaar met hart en ziel aan werkt, verplicht de deuren moet sluiten, dat je dan vakantie hebt. Triest, echt waar, dat doet ons verdriet. Trouwens ook nooit geweten dat wij verantwoording moeten afleggen over het wel of geen vakantie plannen. Daarnaast heeft ons voltallige team al die tijd “gewoon” gewerkt. Met zijn allen hebben zij zich ingezet voor het behoud van de Witte Brug. Ook zij hebben recht op vakantie, inclusief vakantiegeld.

    OORDEEL NIET

    Met het oog op bovenstaande, ik hoop niet dat we dit gaan doen, na een corona crisis, waarin we van zoveel afscheid hebben moeten nemen. Laten we elkaar alstublieft niet veroordelen, al helemaal niet over zaken waar we geen verstand van hebben. Al gaat u 6 keer per jaar op vakantie, het is u van harte gegund, ik hoop oprecht dat u ervan geniet. En blijft u thuis omdat u liever nog niet op vakantie gaat, ook fijn, Nederland is prachtig en uiteindelijk gaat er niks boven eigen huis en tuin. U maakt uw eigen keuzes, dat doen wij ook. De enige die u ’s avonds eerlijk en oprecht in de spiegel moet kunnen kijken bent u zelf.

    FIJN DAT WE UW GLIMLACH WEER ZIEN

    Vanaf afgelopen zaterdag was het mondkapje niet meer nodig bij het binnenkomen. Heerlijk om u allemaal met een glimlach te mogen begroeten. Eindelijk weer hele gezichten in plaatst van alleen de bovenste helft.

    Wij zijn dolgelukkig dat we open zijn, maar blijven voorzichtig. We zijn ons bewust van onze vrijheid, maar ook van onze kwetsbaarheid. Dus help ons open te blijven door te genieten van onze gastvrijheid, maar ook door, zo nodig, uw eigen verantwoording te nemen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot volgende week!

  • Update; hoe luxe wordt uit eten gaan…

    UPDATE; HOE LUXE WORDT UIT ETEN GAAN…

    GENIETEN

    Inmiddels zijn we een paar weken open. U heeft ons weer gevonden en gelukkig komt u met veel enthousiasme bij ons eten. Na zo lang gesloten te zijn geweest is dat een heerlijk gevoel. Gasten in de watten leggen, zien genieten van lekker eten, fijn gezelschap, het mooie weer, het gevoel dat het weer kan en mag. Op krukken heb ik ook een bijdrage kunnen leveren het afgelopen weekend. In een vol restaurant valt het wel extra op hoe langzaam ik loop op krukken. En heel lang houd ik het ook nog niet vol, maar wat was het heerlijk om erbij te kunnen zijn. Laten we hopen dat er nog veel mooie dagen met een goed gevuld restaurant mogen volgen.

    VADERDAG

    Vandaag is Vaderdag, dus verwen de vaders, doe iets leuks, liefs, geks, geef iets lekkers, moois, unieks en geniet. Want geven en ontvangen maakt blij. Wij hebben nog enkele tafels vrij, dus gaat vader graag uit eten? Reserveer dan snel een tafel. Tot vanavond.

    HORECA IS EEN  LUXE

    De krapte op de arbeidsmarkt voelen wij niet alleen, de gehele horeca zit te springen om personeel, maar ook in andere branches is het moeilijk om (gekwalificeerd) personeel te vinden. Gelukkig hebben wij , op een chef-kok na, ons team compleet. Vorige week heb ik onze nieuwe medewerkers al welkom geheten. Deze nieuwe krachten willen wij zo snel mogelijk inwerkten. Dat doen we met plezier, maar gaat natuurlijk niet vanzelf. Daarnaast pakt de een het vlugger op dan de ander. En we mogen niet vergeten dat de horeca een praktijk vak is. Veel leren wij door te doen. Dat geldt dus ook voor onze nieuwe mensen. Daarvoor vragen wij uw begrip. Want het duurt even voordat een gastvrouw, keukenhulp of afwashulp weet hoe alles werkt, waar alles hoort en hoe alles heet. Dus zit u lekker bij ons en duurt één of ander wat langer, of gaat het even mis, bedenk dan dat u ook heeft moeten leren. Dat we allemaal ons best doen, maar dat iets leren tijd kost.

    Ook voor onze ervaren krachten was het weer even wennen. Het eten aan tafel serveren in plaats van aan de deur afgeven, de borden mooi opmaken en versieren in plaatst van alles in schaaltjes zodat het niet afkoelt. De mogelijkheid om een praatje te maken, te vragen of alles naar wens is, of u nog iets wilt drinken. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, totdat we 7,5 maand dicht zijn geweest en het opnieuw op moeten pakken. We moeten bouwen aan een team, kennis en ervaring. Geef ons team dus de tijd om te leren, te wennen en groeien. Dan kunt u nog lang genieten van uit eten gaan of een feestje vieren. Want de horeca heeft toekomst, maar alleen met voldoende personeel dat met plezier werkt. Anders wordt uit eten gaan, een terrasje pakken of een feestje vieren een luxe.

    BIJNA ZOALS HET WAS

    Opnieuw een persconferentie met goed nieuws. Vanaf 26 juni mogen we meer gasten ontvangen, hoeft u geen mondkapje meer op bij ons, mag u ook na 22.00 uur blijven zitten, mag u weer met zijn allen aan één tafel zitten. De anderhalve meter blijft nog even, maar verder is het bijna weer zoals het was in het restaurant. Zelfs een feestje wordt weer mogelijk, al gelden daar nog wat extra aandachtspunten voor. Wordt het dan toch een prachtige zomer? 

    Wij zijn dolgelukkig dat we open zijn, maar blijven voorzichtig. We zijn ons bewust van onze vrijheid, maar ook van onze kwetsbaarheid. Dus help ons open te blijven door te genieten van onze gastvrijheid, maar ook door, zo nodig, uw eigen verantwoording te nemen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot volgende week!

  • Update; zomer is begonnen…

    UPDATE; ZOMER IS BEGONNEN…

    ZOMER

    Het was een prachtige week, heerlijk weer, eindelijk. We hebben er lang op moeten wachten dit jaar. Amper een voorjaar met mooie dagen, veel regen. Nu lijkt de zomer toch echt door te zetten. Het is aangenaam om buiten te eten op ons terras. Dat vond u gelukkig ook, fijn om u weer te zien genieten van lekker eten in een ontspannen sfeer. En dank u wel dat u zich bijna automatisch houdt aan alle regels. Het lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het zeker niet. Want wie had 1,5 jaar geleden kunnen denken dat we ons met mondkapje op zouden melden bij de ingang, braaf alle gezondheidsvragen beantwoorden en onze handen desinfecteren? En toch is dit nu hoe ons leven eruit ziet. Als we iets willen, moeten we daar één en ander voor over hebben. Fijn dat dit alles geen belemmering voor u is om naar ons toe te komen.

    VADERDAG

    20 juni is het Vaderdag, tijd om alle papa’s te verwennen en/of in het zonnetje te zetten. U bent natuurlijk van harte welkom in ons restaurant om te genieten van een gezamenlijk, gezellig en smakelijk diner. Viert u Vaderdag liever thuis? Bestel dan ons BBQ pakket om vader mee te verrassen. Het weer ziet er prachtig uit, perfect om lekker buiten te eten. En wilt u hem liever zelf laten kiezen, dan is de Witte Brug cadeaubon een alternatief dat altijd in de smaak valt. Een cadeau met liefde uitgezocht en met plezier gegeven wordt altijd goed ontvangen.

    VAKANTIE

    Gaat u deze zomer op vakantie, naar een pretpark, casino of festival? Dan moet u testen, testen, testen. En we doen het allemaal, omdat we er zo aan toe zijn. We het testen, plannen, beantwoorden van vragen, reserveren, omdat we het er voor over hebben. Maar normaal is het natuurlijk niet en blijvend ook niet, hoop ik. Het voelt een beetje dubbel. Fijn dat het weer kan, maar moeten we het daarom ook allemaal doen? Vorig jaar gingen net voor de zomervakantie de grenzen van veel landen open. Iedereen wilde toeristen kunnen ontvangen en iedereen wilde graag toerist zijn, liefst in een ander land. Achteraf is dit misschien niet zo handig geweest, want al die reisbewegingen hebben de tweede en derde golf in gang gezet. Dit jaar gaan weer “net op tijd” de meeste landen van code rood of oranje naar code geel. En weer kunnen we deze zomer bijna overal naar toe, willen we toeristen ontvangen en toerist zijn. Er worden strenge eisen aan gesteld, een vaccinatiebewijs of een negatieve pcr test. Zou dat genoeg zijn? In de strijd om de toerist gaan we ver, versoepelen we misschien wel sneller dan eigenlijk verstandig is. We zijn vanaf maart 2020 meerder keren verrast door het virus. Ik hoop dat het deze vakantieperiode goed gaat, dat we voldoende beschermd zijn door alle inentingen en testen. Natuurlijk begrijp ik de behoefte en het economisch belang, maar ik maak me wel zorgen. In Groot Brittannië worden de maatregelen lokaal aangescherpt in verband met de Indiase (Delta variant) variant. Als zelfs Groot Brittannië dit doet, een land met een hogere vaccinatiegraad dan veel landen om ons heen, zijn wij dan wel voorzichtig genoeg? Is het een goed idee dat iedereen in zijn eigen land op vakantie gaat? Elk land heeft mooie, leuke, bijzondere dingen te bieden.

    WELKOM

    De afgelopen maanden hebben wij bijna al ons personeel aan het werk kunnen houden. Sommigen in een andere functie, sommige in een nieuwe functie. Bezorgers hadden wij nog niet, maar gelukkig wel een paar medewerkers uit de bediening met rijbewijs. Zo hadden wij ons eigen bezorgteam. Omdat wij tijdens de bezorging geen disposables gebruiken, maar porselein kon ook ons afwasteam “gewoon” door. In al die tijd vanaf maart vorig jaar zijn er wel wat personeelsleden gestopt. Vooral het natuurlijke verloop van jonge mensen die klaar zijn voor een volgende of andere stap in hun leven. Tijdens normale tijden komen daar dan ook nieuwe mensen voor terug. Dat is afgelopen jaar niet gebeurd.  We konden het prima redden met het personeel wat er al was. En wat kunnen we iemand bieden terwijl we gesloten zijn? We zien het wel zitten met jou, maar we hebben je pas nodig als we open mogen. Dat kan toch niet? Dit alles betekent wel dat we nu wat gaten te vullen hadden in ons personeelsbestand. Daarom zijn er wat medewerkers vanuit de afwas doorgestroomd naar de keuken of bediening. Hierdoor kwam er ruimte aan de afwas. Gelukkig kregen we na het plaatsen van een berichtje behoorlijk wat sollicitanten. Nadat we met deze allemaal hebben kennis gemaakt, konden we en keuze maken. Helaas was niet voor iedereen plaats. Maar Terra, Luus, Tess, Neeltje en Guus vullen de vrijgekomen vacatures op. Dus van harte welkom bij team de Witte Brug. Wij wensen jullie veel plezier, succes en gezelligheid. Een mooie carrière begint in de horeca, een nog mooiere carrière begint bij de Witte Brug.

    Wij zijn dolgelukkig dat we open zijn, maar blijven voorzichtig. We zijn ons bewust van onze vrijheid, maar ook van onze kwetsbaarheid. Dus help ons open te blijven door te genieten van onze gastvrijheid, maar ook door, zo nodig, uw eigen verantwoording te nemen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot volgende week!