Update; een eerlijk verhaal…

UPDATE; EEN EERLIJK VERHAAL

MOEDERDAG
Vandaag is de dag dat iedereen zijn moeder eert. Wat heeft u bedacht voor uw moeder? Het beloofd een prachtige dag te worden, dus er zijn nog mogelijkheden genoeg. Met een beetje geluk kunt u heerlijk buiten eten. Wie weet kunnen wij daarin iets voor u betekenen. U kunt vandaag nog reserveren voor een high tea, high wine, a la carte eten, steengrillen (ook lekker als u buiten zit) of natuurlijk een compleet BBQ pakket. Zo hebben we van alles wat en voor ieder wat wils. Als u graag buiten zit, ga dan vooral bij één van onze collega’s lekker op het terras zitten. Geniet van een kopje koffie of thee, biertje, wijntje of wie weet hebben zij wel een sprankelend nieuw drankje in huis. Geniet van de zon, het mooie weer, het buiten zijn en elkaar. Leuk als u de dag vervolgens afsluit met een maaltijd van de Witte Brug ;-).
Gezien de voorspellingen hebben wij heel even overwogen om ons terras open te maken voor Moederdag. Aangezien de kans op regen erg groot bleef, met mogelijk onweer, wij geen overdekt noch verwarmd terras hebben, zijn we hier toch van afgestapt. Gezien de weersvoorspellingen voor de rest van de week is het ook maar voor één dag. We zijn echt wel even in de verleiding gekomen, want hoe fijn is het om u eindelijk weer te zien, maar als we eerlijk zijn is het niet te doen, helaas. Nog even geduld voor u, maar ook voor ons.

VRAAG VAN DE WEEK
Leuk dat we al wat vragen ontvangen hebben van u, wij geven graag antwoord. De vraag van de lezer deze week luidt: “Hoe kijken jullie naar de persconferenties?”
Nou, dat is één van de weinige dingen waar wij het niet over eens zijn. Ik wil deze altijd zien en horen, liefst nog zonder commentaar. Rob slaat dit liever over hij vindt dat alles al uitgelekt is, we toch niks nieuws horen, het een groot toneelstuk is. Enigszins ben ik dat met hem eens, maar ik wil toch graag horen hoe het “nieuws” gebracht wordt door onze ministers, welke onderbouwing zij voor de gekozen weg geven. Bij de vragen haak ik meestal af, omdat ik mij dan afvraag of de journalisten naar een andere persconferentie hebben geluisterd. Het antwoord op die vragen is meestal al gedurende de persconferentie gegeven is. Het lijkt erop dat deze vragen bedacht zijn vóór de persconferentie en deze dus gesteld worden, of het nog nodig is of niet. Over het algemeen worden wij behoorlijk teleurgesteld tijdens deze persmomenten, meestal zit er voor ons nog niks in het vat. En inderdaad is meestal al lang en breed uitgelekt wat er verteld gaat worden, een geheim bewaren is blijkbaar een moeilijke opgave. En toch wil ik het van onze ministers horen.
 
 
DE KWETSBAARHEID ALS WERKGEVER
Eerder hebben wij u al verteld dat onze chef-kok stopt, omdat hij een geweldig aanbod gekregen heeft. Echt heel jammer, wij zijn ontzettende tevreden over hem en heel blij dat we eindelijk een compleet keukenteam hebben. Helaas is dit het risico van het vak, maar dat maakt het niet minder vervelend. Natuurlijk hebben we direct een vacature geplaatst op de verschillende platvormen, ons netwerk op de hoogte gebracht en berichten gepost op social media. Inmiddels zijn we 5 weken verder en we hebben nog geen geschikte kandidaat gevonden. Hoe kan dat? Waar zijn alle koks gebleven? In de afgelopen periode zijn er best veel bedrijven, noodgedwongen, gestopt. En best veel collega’s die niks zien in bezorgen of afhaal en dus hun personeel hebben moeten laten gaan. Waar zijn al deze mensen gebleven? Hebben zij allemaal een andere job gevonden, buiten de horeca?  Bevalt dit hen allemaal zo goed dat we al die goede vakmensen voorgoed kwijt zijn? Ik moet er toch niet aan denken.
Voor de coronacrisis was er een tekort aan horecapersoneel, overal. Iedereen zat te springen om (geschoold) personeel of desnoods zonder opleiding, maar wel met passie. In de coronacrisis ontstond een overschot, maar blijkbaar van heel korte duur.
Ondanks dat we al ruim twintig jaar in de horeca zitten, twijfelen we toch even aan onszelf . Ligt het aan ons? Wat doen we niet goed? Wat kunnen we anders doen? Maar ook; hoe gaan we dat straks doen? Mogen we eindelijk open, hebben we te weinig personeel. Daar lig ik wel eens wakker van. Hebben we al die tijd ons hoofd boven water gehouden door keihard te werken, creatief en positief te zijn en vooral vol te houden, om straks alsnog kopje onder te gaan? Rob kan gelukkig veel in de keuken, maar een combinatie van bezorgen en koken en het werk achter de schermen, dat is wel erg veel. Ik kan nog steeds niet lopen, ik zie mij niet met rolstoel langs de tafeltjes gaan, op 1,5 meter. Gelukkig mag ik al wel met fysiotherapie beginnen, maar lopen in het restaurant, dat gaat nog even duren. We zullen het zien, voor mij wordt het veel oefenen zodat ik zo snel mogelijk op de been ben. En we blijven zoeken naar die ene kok, die graag bij ons komt werken.

Dinsdag is er weer een persconferentie. Vandaag zal er ongetwijfeld al één en ander bekend worden. Aan de ene kant hopen wij op een stapje verder open. Aan de andere kant zien wij nog weinig positiefs in de cijfers. De berichten in de dagelijkse corona update worden behoorlijk positief gebracht, benieuwd waar dat vandaan komt, wij zien het nog niet. Ik zit er dinsdag klaar voor, Rob weet dan al voldoende.

Blijf gezond, kijk vooruit en wees een beetje aardig voor elkaar. Dat doen wij ook! Voor nu, bedankt, fijn dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen! Tot volgende week.