Update; we zien uw glimlach weer…

UPDATE; WE ZIEN UW GLIMLACH WEER…

NAAMGENOOT

Rob heeft de afgelopen week iets bijzonders mee gemaakt. Hij heeft voor het eerst in zijn leven een naamgenoot ontmoet; iemand met exact dezelfde voor- en achternaam als hij zelf. Een wat ouder echtpaar kwam heerlijk dineren in ons restaurant. Ze logeerden voor vakantie op een camping in Sint Anthonis. Een echtpaar met een bepaalde charme, u weet wel, bij de tijd, geïnteresseerd, enthousiast en lief. Een gezellig stel om de avond mee door te brengen. Toevallig kwam de naam ter sprake tijdens een later telefoontje in verband met een nieuwe reservering. En zat het weekend het echtpaar opnieuw bij ons aan tafel. Rob Jacobs, met een c dat wel. Ook voor deze meneer was het de eerste keer in zijn leven dat hij iemand ontmoette met dezelfde naam. Hij moest echter wel iets bekennen: “Ik heet eigenlijk Robbie”. Mijn Rob schoot in de lach, “Ik ook” zei hij. Toen kon de avond niet meer stuk. Bijzonder toch? Heeft u dit wel eens meegemaakt; iemand daadwerkelijk ontmoeten met dezelfde voor- en achternaam als u zelf?

EEN NIEUWE KOFFIE

Vrijdag zijn Rob en ik koffie gaan proeven. We hebben al jaren dezelfde koffie, naar alle tevredenheid overigens. Soms lopen de dingen zo en is het tijd voor andere koffie, dat moment was voor ons nu. Dus koffie proeven. Samen bezochten we koffieleverancier Nici in Mill. Een echt familiebedrijf, dat voel je. Randy, één van de broers vertelde een prachtig verhaal over de populaire koffie die op dat moment bereid werd door Jeremy, zijn broer. Een blend samengesteld uit koffiesoorten die afkomstig zijn van verschillende landen in Zuid-Amerika, perfect voor na een diner, aldus Randy. De koffie was gezet en het moment van proeven was daar. Rob en ik proefde voorzichtig aan de nog hete koffie. De geur viel mij een beetje tegen, proeven dan maar, hm nee, niet echt lekker. Nog wat slokjes, soms verandert dan de beleving en smaak, maar nee, deze ging het niet worden. Vervelend om na een uitgebreid betoog te moeten zeggen dat deze smaak niet de onze is. Wij vonden de koffie beide niet lekker. Er zat iets scherps aan, wij houden van een volle, ronde smaak. Gelukkig kwamen we om te proeven en is smaak iets persoonlijks, dus de tweede kop koffie van een andere boon werd gezet. Dit was andere koffie, deze koffie rook lekker en rolde zo’n beetje over de tong. Dit was koffie die wij graag drinken en natuurlijk aan onze gasten willen serveren. Wij kozen voor de Exclusivo. Iets wat wij zelf graag eten of drinken, delen we graag met u. Dus heel binnenkort drinkt u bij ons een smaakvolle koffie van Nici uit Mill.

VAKANTIE, EEN RECHT OF NIET?

Tja, er gebeurde van alles deze week. Nederland gaat weer open en dat merken wij gelukkig ook. We krijgen weer telefoon met aanvragen voor feestjes, zo leuk. Dat was zo lang niet mogelijk, maar met alle versoepelingen komt ook daar ruimte. Eén van die telefoontjes was minder aangenaam, die zijn er ook. Een heer vroeg naar een bepaalde datum en of hij op die dag een klein feestje kon vieren bij ons. Rob legde rustig uit dat het op die dag niet ging lukken, omdat deze dag in onze vakantie viel. Rob verschoot van kleur toen hij het antwoord van de heer in kwestie hoorde; “Ik dacht dat jullie wel genoeg vakantie hadden gehad.” Rob wist een moment niks te zeggen en besloot toen heel wijs om maar niks te zeggen. Maar pijn doet het wel. Wij zijn tot twee keer toe een aantal maanden verplicht gesloten geweest. Op last van onze regering voor de gezondheid van alle iedereen. Dat wil niet zeggen dat wij al die tijd vakantie gevierd hebben. In tegendeel, wij hebben keihard gewerkt om ons hoofd boven water te houden, om met alle creativiteit en inzet die we konden vinden te blijven koken en u te blijven voorzien van een smaakvolle maaltijd. Om met veel doorzettingsvermogen te blijven geloven in een goede afloop en te zorgen dat alle salarissen en rekeningen betaald konden worden. Maar er zijn dus werkelijk waar mensen die denken dat als je bedrijf, waar je al meer dan 22 jaar met hart en ziel aan werkt, verplicht de deuren moet sluiten, dat je dan vakantie hebt. Triest, echt waar, dat doet ons verdriet. Trouwens ook nooit geweten dat wij verantwoording moeten afleggen over het wel of geen vakantie plannen. Daarnaast heeft ons voltallige team al die tijd “gewoon” gewerkt. Met zijn allen hebben zij zich ingezet voor het behoud van de Witte Brug. Ook zij hebben recht op vakantie, inclusief vakantiegeld.

OORDEEL NIET

Met het oog op bovenstaande, ik hoop niet dat we dit gaan doen, na een corona crisis, waarin we van zoveel afscheid hebben moeten nemen. Laten we elkaar alstublieft niet veroordelen, al helemaal niet over zaken waar we geen verstand van hebben. Al gaat u 6 keer per jaar op vakantie, het is u van harte gegund, ik hoop oprecht dat u ervan geniet. En blijft u thuis omdat u liever nog niet op vakantie gaat, ook fijn, Nederland is prachtig en uiteindelijk gaat er niks boven eigen huis en tuin. U maakt uw eigen keuzes, dat doen wij ook. De enige die u ’s avonds eerlijk en oprecht in de spiegel moet kunnen kijken bent u zelf.

FIJN DAT WE UW GLIMLACH WEER ZIEN

Vanaf afgelopen zaterdag was het mondkapje niet meer nodig bij het binnenkomen. Heerlijk om u allemaal met een glimlach te mogen begroeten. Eindelijk weer hele gezichten in plaatst van alleen de bovenste helft.

Wij zijn dolgelukkig dat we open zijn, maar blijven voorzichtig. We zijn ons bewust van onze vrijheid, maar ook van onze kwetsbaarheid. Dus help ons open te blijven door te genieten van onze gastvrijheid, maar ook door, zo nodig, uw eigen verantwoording te nemen. Voor nu bedankt dat u de tijd heeft genomen dit bericht te lezen. Tot volgende week!

Print Friendly, PDF & Email